İnsanlar arasında sevgiyi yeşerten en önemli şey tatlı dil ve güler yüz
oldugu gibi, sevgiyi öldüren en önemli şey de kalp kırmak ve
kabalıktır. İnsan yaratılışı icabı iyi muameleyi sever, iyilik gördüğü
kimseye karşı kalbinde sevgi oluşur.Kötü muameleden ise hiç hoşlanmaz.
Kendisinden kötülük gördüğü insandan ruhen ve bedenen uzak durmak
ister.Yüce Rabbimiz, Peygamber Efendimize hitaben; ' ' Allah' ın rahmeti
sayesindedir ki, sen onlara karşı yumuşak davrandın. Eğer kaba
davransaydın ve katı kalpli olsaydın, elbette onlar çevrenden dağılıp
giderlerdi' ' .(ALİ İMRAN,159)buyuruyor ve Peygamber Efndimizi
çevresindekilere karşı hiç bir zaman kalp kırıcı ve kaba bir biçimde
davranmadığını belirtiyor.Eğer öyle davransaydı, şu an kendisini uğruna
canlarını verecek kadar çok seven hiç kimsenin yanında kalmayacağını
belirtiyor.